COSSkids Nederland
 
 
 
 
 
 
 
COSS
kids Nederland

Coalition of Silicone Survivors
Het Sprookje!
Het is niet gevaarlijk om zwanger te worden en/of je
baby aan de borst te voeden als je siliconen borst
implantaten hebt!
Bewijzen stapelen zich op:                        wordt
wel degelijk gepaseerd door zware metalen!!
Zie de bewijzen uit onderzoek op Afrikaanse vrouwen.
het is zelfs zo dat de foetus als filter dienst gaat doen
voor de vergiften van de moeder. Hoe zo, de kinderen
lopen geen gevaar???

De Werkelijkheid?
Voor de 90er jaren was er slechts één studie gedaan om
de effecten van siliconen op "de 2e generatie" te onderzoe-
ken. De aan de vrouwen gegeven garanties waren nooit en
zijn nog steeds niet gebaseerd op enig wetenschappelijk of
zelfs maar anekdotisch bewijs. Sommigen hebben dat om-
schreven als een wensgedachte. "Wishful Thinking".
Onderzoeken tonen aan dat siliconen door het systeem
migreren, de placenta barrière passeren, is aangetoond in
moedermelk, en nageslacht. Studies brengen nu aan het
licht dat kinderen van geïmplanteerde vrouwen scleroderma
achtige symptomen hebben zoals slikmoeilijkheden
(esophagal dysmotilities), ernstige ademhalingsproblemen,
reumatische verschijnselen, en andere systematische
gezondheidsklachten als ook neurologische storingen.
Ze zijn vaak kleiner en hebben aanzienlijk meer gezond-
heidproblemen dan hun voor de implantatie geboren
broertjes en zusjes.
Kinderartsen vragen zelden aan de moeders of ze implan-
taten hebben en krijgen daardoor weinig tot geen informatie
om een mogelijke link te onderzoeken tussen de ziektes
van de kinderen en de implantaten van hun moeders.
Een hoog aantal miskramen is gerapporteerd. Sommige
dokters raden zwangerschap met implantaten ten zeerste
af, omdat de antilichamen in het bloed van de vrouwen
doorgegeven kunnen worden aan hun kinderen, zelfs als
zij (nog) geen symptomen hebben. Deze antilichamen
kunnen beschadiging van het zenuwstelsel veroorzaken.
Er zijn nu studies bezig om de eerste bevindingen te
onderzoeken.
Ondanks dat publiceren en promoten de borstvoeding
verenigingen in ons land nog steeds dat de voordelen van
borstvoeding belangrijker zijn dan een mogelijk gevaar.
Maar....., over welk risico heeft men het dan, welk gevaar.
Welk percentage (nog steeds onbekend) is "acceptabel",
als het de gezondheid van onze kinderen betreft?
De Amerikaanse Food and Drugs Administration (FDA)
adviseert officieus de Amerikaanse moedermelk Bank (HMBA) om melk van vrouwen met
implantaten te weigeren. In 1994 vaardigt de HMBA een richtlijn uit, verklarend dat "moeders met
siliconen borstimplantaten niet langer als donor geaccepteerd zullen worden".
De 2e generatie slachtoffers
Decennia lang zijn de effecten op kinderen die onder de siliconen implantaten van de moeder
werden en worden geboren verzwegen. Wel kwam er al weer jaren geleden een discussie op gang
of silicone in moedermelk bij borstvoeden de beweging retoriek (motilliteit) van de slokdarm van de
zuigeling nadelig kon beïnvloeden. Veel "voor- en tegenstanders" van deze these hebben jarenlang
over deze gedachtegang gediscussieerd, uitkomsten kwamen er niet of werden versluierd door de
zogenaamde `wetenschappelijke verslagen` van de producenten van siliconen implantaten. Koren
op de molen van de producenten die al jaren lang garen spinnen bij de langdurende controverse over
de veiligheid van siliconen implantaten.
Maar waar praten we eigenlijk over in het geval van borstvoeding. De meeste vrouwen met een
inwendige borstprothese boven de borstspier kunnen helemaal niet borstvoeden. Bij velen is het
melkproducerende weefsel verwijderd. Of het implantaat voor de tepeluitgang blokkeert de afgifte
van melk. Alleen bij plaatsing achter de borstspier is borstvoeden mogelijk. Dit geeft echter weer
andere risico's, vooral voor het vlies die de inwendige organen moet beschermen, de pleura.
Volgens ons was de retoriek over wel of geen moedermelk een dankbaar gebruikt rookscherm
opgetrokken om de werkelijke waarheid over de ellende van deze (siliconen) kinderen te versluieren.
Naar onze mening is het zo: "een beetje rook wordt ook veroorzaakt door vuur" en een klein vuurtje
is vaak de oorzaak van bosbranden die hele stadswijken wegbranden. Vergelijkbaar is het met de
onderzoeken naar het effect van siliconen op kinderen van siliconen-vrouwen. De onderzoeken
worden door de producenten niet gedaan of de uitkomst wordt in de lade van een bureau verstopt.
De onpartijdige wetenschapper heeft vaak niet de mogelijkheid om grote onderzoeken te doen. Toch
is er in 2006 weer een FDA rapport (onder de knop de orginele Engelse tekst) geanalyseerd die aangeeft
dat bij 339 kinderen van siliconen-moeders een groot deel van die kinderen ongeregeldheden te zien
waren. Bij 149 kanderen werden niet specifieke, specifiek aan siliconen gelieerde of ander ziekten
gedefinieerd. Maar wanneer je niet weet wat siliconen in het kinderlijf veroorzaken, is de uitkomst
voor al deze 149 ongeregeldheden niet uit te sluiten. Bij 12 kinderen werden prenatale afwijkingen
geconstateerd die dus in de zwangerschap waren ontstaan. Een typisch effect van siliconen op de
eiwit productie, uiterst rampzalig voor de myeline productie in o.a. de hersenen.
Natuurlijk zijn dit kleine aantallen in het case rapport, maar ze geven aan dat er rook is dus er moet
ook vuur zijn. Apart aan dit onderzoek is dat dit slechts 1 dag duurde om deze gegevens te
produceren. Dus wat "er is niets aan de hand", Maar wanneer een overheid geen stappen wenst te
nemen om deze ramp boven tafel te krijgen, wordt dit medische volksonrecht niet opgelost. Naar
onze mening is het volkomen onbegrijpelijk dat de betrokken instanties als de IGZ/RIVM, de NVPC
(Nederlandse Vereniging van Plastische Chirurgen) en onze Ministerie van Gezondheidzorg, bij de
persoon van Minister Schippers de houding volharden die is ingenomen. Ik vind het bij het criminele
af, volstrekt "volksonvriendelijk".
Een hyper functionerend immuunstelsel.
Bij het gebruik van inwendige borst implantaten verkeerd het lichaam in een constante staat van
"paraatheid". Het wil de indringer elimineren maar is machteloos tegen deze niet afbreekbare stof.
Silicium is zoals bekend een katalyserend mineraal. Het jaagt het immuunsysteem geweldig aan. Uit
eerdere resultaten van uitgezonden vragenlijsten blijkt dat afgebroken zwangerschappen relatief
vaak voorkomen bij vrouwen met siliconen borst implantaten. Hoewel hiernaar nog geen
wetenschappelijk onderzoek is gedaan, durven wij te stellen dat hiervoor het defensief ingestelde
afweer systeem aansprakelijk kan worden gemaakt. Het stoot mogelijk de vrucht af bij zwangere
siliconen vrouwen. Laat het duidelijk zijn dat deze stelling een these is gebaseerd op ervaring en de
uitkomsten van interne mailing en ervaring. Wel zouden we onderzoek naar deze veronderstelling
zeer toejuichen.
Wanneer bovenstaande objectief wordt bekeken moet het duidelijk zijn dat enkel onderzoek naar
slokdarm motiliteit weinig gewicht in de schaal legt. Het is een eerste signaal dat er wat mis is. Of
een rookgordijn om de echte ellende rond siliconen borst implantaten te versluieren. Dit maakt de
angst van de slachtoffers voor hen die hun zakken vullen met deze gang van zaken nog veel groter.
Niet minder geldt dit voor een Overheid die dit allemaal toestaat zonder zelf gedegen onderzoek te
willen doen naar de veiligheid van siliconen implantaten. Zowel in de USA als in ons eigen land laat
men het gebruik van dit materiaal toe ondanks de ziekmakende en dodelijke signalen van het
product. Dit maakt ook de overheid verantwoordelijk voor de ellende veroorzaakt door dit
levensbedreigende product. Waarbij zelfs gevaar dreigt voor de weerloze kinderen van moeders met
siliconen implantaten.
Als voorbeeld nemen we Jannet. (naam op verzoek gewijzigd)
Jannet is op dit moment 31 jaar. Een brok van een meid. Jannet haar geboorte was een zegen voor
de ouders die al achttien jaar waren getrouwd. De moeder had voor de geboorte van haar dochter al
ruim tien jaar ervaring met siliconenimplantaten i.v.m. een mastectomie. Het kinderloos zijn van het
paar was al geruime tijd een gepasseerd probleem, ze leden er niet onder. Het was dan ook een
wonder te noemen toen zich plotseling een zwangerschap bij de moeder aankondigde ondanks
siliconen borst implantaten en een aantal enorme myomen in de buik en op de baarmoeder. Na
negen maanden verblijf van de moeder in het ziekenhuis, de gehele zwangerschap, wordt Jannet
geboren middels een keizersnede. Een wolk van een baby met een hoog apgar score.
Direct deden zich problemen voor met voeding. Ook tijdens de nachten lag ze uren wakker in haar
wieg. Al spoedig traden er lichte epileptische ontladingen op tijdens de slaap. Bij de eerste DKTP
prik raakte ze met zware comateuze epileptische aanvallen in het ziekenhuis. We begrepen niet
waar dit vandaan kwam. Ook bij de 2e DKTP prik konden de ouders haar afleveren bij het hospitaal.
Na deze tweede maal werden de epileptische aanvallen zwaarder en frequenter. Omdat de
aanvallen van epilepsie meestal over waren als de arts arriveerde, bekeek men de ouders met
zekere schroom, uiterlijk waren er geen verdere kenmerken op dat moment.
Munchhausen bij Proxy
Door de medische achtergrond van de moeder groeide bij de ouders langzaam het gevoel van het
Munchhausen bij Proxy syndroom te worden verdacht. Dit veranderde toen een zware aanval zich
voordeed in de wachtkamer van de neuroloog in het ziekenhuis. Ze komen uiteindelijk terecht bij
professor Sengers in het Nijmeegse Unikliniek. Lang gaat de relatie met deze arts goed, tot de
aangave van de moeder dat zij siliconen borst implantaten heeft. Op de vraag of dit de oorzaak zou
kunnen zijn van de situatie van het kind werd dit uitbundig ontkend. Er zou sprake zijn van een Band
Hetero Tophy, een ongemak in de hersenen. Ook de moeder zou hiermee belast zijn, wat bij
onderzoek niet waar bleek te zijn. Dan was het een familie aangelegenheid. Ook dit kon het stel
eenvoudig weerleggen. Sengers werd minder coöperatief door deze weerbarstigheid. Kort daarop
gaf hij zijn patiënt uit handen als onbehandelbaar.
Inmiddels was bij de ouders steeds meer het idee ontstaan dat wel degelijk een oorzaak kon worden
gevonden in de siliconen implantaten van de moeder. De ouders zochten naar strohalmen, die ze
uiteindelijk ook vonden bij slachtoffergroepen in verschillende landen. Uiteindelijk leerden zij door
studie van het siliconen probleem de eigenschappen ervan kennen.
Het gegeven dat siliconen in het lichaam de hoedanigheid van eiwit beïnvloedt, en deze veranderd
was een aanwijzing die de ouders niet konden negeren. Omdat ze niet konden berusten in de
afwijzing van professor Sengers in Nijmegen, zochten ze hulp in het Amsterdamse AMC. Via een
voedingsdeskundige kwamen ze, met de hersenfoto's van Jannet uit Nijmegen bij Professor Barth
en de vrouwelijke arts dr. Beer, kinderneurologen in het Amsterdamse AMC, terecht.
Zeer onwillig na contact met Nijmegen, stelden deze specialisten dat er sprake was van een
aanlegstoornis in de hersenen. Op een vraag van de vader of het hierbij ging om een verstoring in de
eiwit vorming tijdens de foetus tijd, antwoordde hij duidelijk dat alles in deze fase te maken heeft met
eiwitten. Voor de vader was het antwoord duidelijk en te verwachten geweest, siliconen konden hier
inderdaad de oorzaak zijn. Onverhuld gaf Prof. Barth te kennen niet tot behandelen over te willen
gaan wat werd bevestigd door mevrouw dr. Beer.
Professor Janna Koppe Neonatologe
Ook in het AMC hield Professor Janna Koppe praktijk, een Neonatologe, en voorzitter van de
Stichting Borstvoeding Ja Natuurlijk, een arts die zich bezig houdt met het ongeboren kind. De
ouders namen contact op met deze arts die kort voor pensionering stond. Op de vraag of siliconen
vervuilingen en andere toxische stoffen bij de moeder over de placenta bij het ongeboren kind
konden komen, antwoordde ze geschrokken met "JA". In de placenta zat geen filtering die dergelijke
stoffen tegenhield. Voor de ouders was nu het plaatje rond, alleen bewijs moest er nog komen.
Een mailing naar ca. 1500 vrouwen in Nederland
Op eigen kosten en uit een bestand met slachtoffers van een bevriende groep stelden de ouders
een mailing samen met een vragenlijst. Deze mailing stuurden ze naar bijna 1500 siliconenvrouwen
in Nederland. De vraag in deze mailing was: of er kinderen in het gezin waren geboren voor en nadat
de moeder was geïmplanteerde met siliconen borst implantaten. Een volgende vraag was hoe de
gesteldheid van de kinderen na implantatie t.o.v. de kinderen voor implantatie waren. Van de
teruggezonden lijsten gaven ongeveer 80 vrouwen aan kinderen te hebben voor en na hun siliconen
implantaten. Unaniem waren de kinderen van deze moeders voor de implantatie gezond en goed
ontwikkeld. Maar......... praktisch alle na implantatie geboren kinderen vertoonden gebreken, op een
enkele uitzondering na. 55 kinderen op tachtig retour gezonden lijsten. Van lichte gebreken tot zware
handicaps zelfs met afhankelijkheid van een rolstoel. Ongeveer 3,5 % op het totaal van 1500 brieven
lijkt niet bijzonder veel.
Maar laten we het aantal van 55 eens nader bekijken en een paar parameters wegstrepen.
Vrouwen op leeftijd, ongehuwde vrouwen.
Bewust kinderloze vrouwen.
Vrouwen te ziek om kinderen te krijgen.
Vrouwen bewust de herkende omstandigheden negerende.                    
Vrouwen die de mogelijke situatie omwille van de relatie verzwijgen.       
Schaamte, etc, etc, etc.
Wat, na deze opschoning overbleef waren ongeveer 300 vrouwen van 1500 aangeschrevenen.
Hiervan retourneerden 80 vrouwen met 55 licht tot zwaar gehandicapte kinderen de vragenlijsten. De
score bedraagt dan bijna 20%. Toen Professor Lucas Reinders van Natuur en Milieu deze uitkomst
onder ogen kreeg schrok hij danig en noemde dit zeer zorgwekkend omdat in Nederland vele
tienduizenden vrouwen met implantaten rondlopen. Een veelvoud van de middels de mailing
benaderde vrouwen met kinderen na implantatie geboren. Toen professor Reinders dit bij een aantal
medische collega's onder de aandacht bracht deden deze de gegevens af als lekenwerk zonder
waarde. De ouders, .......die hadden het plaatje nu wel helder.
Om te bewijzen of de vervuilingen in het bloed van Jannet waren te zien onder een microscoop
bezochten de ouders een beurs in Houten. Hier stond een Indische Ayurvedist die levend bloed
analyses maakte op een Bradford Elektronen Microscoop gekoppeld aan een computer. Het was
gelijk raak. Uit slechts één druppel bloed uit de vingertop van Jannet kwam een hele reeks silica
partikels en andersoortige vervuilingen op het beeld. De man schrok zich het apenzuur en vroeg
gelijk wat we met de wetenschap door hem getoond wilden. Nou in ieder geval gebruiken we ze voor
deze website om aan te tonen hoe heilzaam siliconen borst implantaten wel zijn voor een moeder
en haar onder siliconen implantaten geboren kind.
Jannet
Jannet is inmiddels 30 jaar. Door haar zware zeer frequente epileptische aanvallen die
medicatieresistent zijn, is Jannet helaas niet in staat om haar leven zonder hulp te ondergaan. Ze
moest een jeugd doorstaan op vele verschillende scholen die haar leven door onbegrip,
onbekwaamheid, onoplettendheid, onbenulligheid en eigenzinnigheid tot een hel hebben gemaakt.
Omdat men niet bekend was noch geïnteresseerd in haar probleem heeft elke vorm van onderwijs,
normaal en specialistisch, waarmee ze te maken heeft gehad, op zijn eigen wijze maar wat met
haar aangeknoeid.
Treiterpartijen met goedvinden van het schoolpersoneel, het niet herkennen van zware epileptische
aanvallen op het schoolplein, het door deze onbekendheid armen uit de kom trekken omdat ze
hysterisch zou zijn. Het niet opletten bij zwemonderricht zodat ze in een aanval van de bodem van
het zwembad moet worden gehaald. Het voor straf zonder begeleiding plaatsen in een betonnen
fietsenhok met haar epileptische aanvallen tussen de fietsen en standaards omdat ze haar brood
niet op tijd heeft opgegeten.
Bont en blauw thuis worden gebracht nadat ze door drie schoolmedewerkers op het I.O.B.K. (In
Ontwikkeling Bedreigde Kinderen) over de rekstok werd geduwd tijdens een beginnende aanval.
Zodanig gekwetst en psychisch beschadigd dat de huisarts adviseert dat het meisje op deze school
gevaar loopt en weggehaald moet worden. Het zijn slechts een paar incidenten uit een hele reeks
die door onbegrip en desinteresse van het Nederlandse speciale onderwijs een kinderleven kunnen
ruineren. Het enige wat ze tijdens vele jaren uitzonderlijk onderwijs heeft opgedaan is een zware
frustratie die ze haar leven lang niet meer kwijtraakt.
Welke belangen zijn er in het geding?
Bij deze, (te) vele decennia durende affaire rond siliconen implantaten spelen de belangen van de
slachtoffers, zowel vrouwen als hun geïnfecteerde kinderen blijkbaar geen enkele rol. Waar het om
gaat is, dat de stroom aan verdiensten voor plastische chirurgen die deze hulpmiddelen plaatsen, en
de producenten door moet gaan. Onderzoek wordt er in Nederland niet naar gedaan. Men beroept
zich op versluierde veiligheid gegevens die de farmaceuten al jarenlang verstrekken. Negatieve
uitkomsten van wetenschappers worden weggehouden uit de openbaarheid of gedwarsboomd. Dat
deze werkwijze door de overheid getolereerd wordt is op zich al een schande. Dienen zij alleen het
belang van de farmaceuten, de plasto's of de ziekenhuizen? Of is het misschien de
schadeverzekering die de vinger voor de mond houdt.
Wie het weet mag het zeggen!
COSSkids is onderdeel van Coalition of Silicone Survivors - Boulder Collorado USA
November 2018
 
KINDEREN EN SILICONEN
naar boven
Wanneer men niets wil vinden, moet men niet zoeken !
Een levend bloed analyse onder verschillend licht onder een Bradford Microscope gekoppeld aan een computer.
Klik op de foto voor een vergroting
Foto 1
Al deze microscoop
foto's
Foto 2
zijn opnamen van bloed van een meisje van
Foto 3
6 jaar oud, die nooit zelf  siliconen implantaten heeft gehad
Foto 4
waarvan de moeder vele jaren siliconen borst implantaten had ook tijdens de zwangerschap
Foto 5
Klik op de foto voor een vergroting en informatie
Bevestiging van Amerikaans wetenschappe-
lijk onderzoek in
1993
Foto 6
Klik op de foto voor informatie
Foto 7
Bevestiging van het wetenschappe-lijk onderzoek van de Amerikaanse onderzoekers Professor Shancklin en
Professor Smalley
in
1995
Lack of Autoantibody Expression in Children Born to Mothers with Silicone Breast Implants
Jeremiah J. Levine
Klik voor het gehele verslag in de Engelse taal op de naam van. de auteur.
 
Het dringende verzoek van “COSSkids Nederland” aan de Overheid is dan ook:

Stel een algemeen verbod in op het gebruik van siliconen borst implantaten bij vrouwen die nog vóór gezinsvorming staan, ongeacht de leeftijd.

Bescherm daarmee hun toekomstige kinderen voor infectie en deformatie door siliconen en additieven uit het siliconen implantaat.

Ondersteun de slachtoffers met gedegen en feitelijk wetenschappelijk onderzoek door onafhankelijke wetenschappers naar de effecten van siliconen en de chemische additieven in het lichaam, eventueel in samenhang met de eigen hormonale chemische huishouding.
1
2
 
3
CONCLUSIE van COSS:

Wat het effect is van de veelal giftige additieven die uit de
siliconengel het lichaam in vloeien t.o.v. de eigen chemische en
hormonale huishouding is nooit onderzoek gedaan ( het
zogenaamde stapeleffect). Geen onderzoek hiernaar doen is een
vorm van gevaarlijke struisvogelpolitiek.

Deformaties van weefsel en huid kunnen voortijdige veroudering in de hand werken en mogelijk lupus, scleroderma en MS doen
ontstaan.

Er bestaat een gerede kans dat het immuunsysteem zich tegen het
eigen lichaam gaat keren. Auto-immuun reacties zijn dan een
catastrofaal en aangetoond  feit voor de slachtoffers.

De verhoogde en voortdurende immuunreacties in het lichaam
hebben invloed op alle lichaam functies van de slachtoffers.
Verzwakking en uitputting van het afweersysteem is daarbij een
reële gevaar.

Door de katalyserende stof silicium kunnen lichaam functies hyper werken. Dit kan ook gevolgen hebben op medicijn gebruik.

Silicone gedraagt zich in het lichaam als eiwitaanhanger. Het is in
staat om het karakter van eiwit te veranderen en o.a. voor myelineafbraak afbraak zorgen en kan als zodanig krachtig in grijpen in het levensproces. Eiwit is voeding voor o.a. de organen. Bij een gewijzigde hoedanigheid van de eiwitcode wordt dit een gevaar voor het goed functioneren van de organen en het lichaam.

Een foetus in de baarmoeder van een vrouw met siliconen borst
implantaten heeft eiwitten nodig om zich te ontwikkelen.
Wanneer dit aanlegproces verstoord en afgebroken wordt door
toedoen van silicone is het  mogelijk dat de foetus hiervan gevolgen ondervind. Het is dan ook niet uit te sluiten dat een kind in zo'n geval beschadigd en/of gehandicapt wordt geboren.
 
 
 
 
 
 
Zie ook de angst onder de Amerikaanse vrouwen over hun kinderen!
 
Zie voor deze beweringen ook de beschrijving van de technische hoedanigheid waarop het hier naast staande gefundeerd is:
ATYPICAL NEUROLOGICAL DISORDER
ATYPICAL CONNECTIVE TISSEU DISEASE
Klik op de tekst.
 
Borstimplantaten en het risico
voor kinderen
Helaas treed er steeds meer bewijs op
dat kinderen die geboren zijn nadat bij
de vrouw siliconen implantaten zijn
geïmplanteerd waarschijnlijk in een
slechte staat van gezondheid verkeren.
De kinderen tonen lymfocyt
sensibilisatie indexen op ongeveer de
helft van de moeders niveaus, wat
aantoont dat het immuunsysteem een
behoorlijke waardevermindering heeft
ondergaan. Kinderen van dezelfde
vrouw voordat ze de implantaten had
ontvangen laten een normale
gezondheid,  normale groei en
ontwikkeling zien.

Dr. Susan Kolb Plastich Chirurg en
schrijver van het boek “The Naked
Truth About Breast Implants”
Breast Implants and the risk to children

Sadly evidence has now begun to accumulate that children born after a woman has these devices implanted are likely to be in poor health.
The children show lymphocyte sensitization indices at about half the maternal levels, indicating an
impaired immune system.
Children born to the same woman before they received the implants had normal health and showed normal growth and devellopment.

Dr Susan Kolb Plastic Surgeon and author of The Naked Truth About Breast Implants
De placenta

 
De toezicht op borst implantaten rapporteert aan de Amerikaanse Food and Drug Administration: over de moeder-kind gezondheids-problemen.
MEDLINE STUDY
Engels en Nederlands talig